بایگانی نویسنده: لوا زند

یکم: امتحانات صبح جمعه تمام شد. آنقدر این دو هفته آخر اذیت شده بودم- نتیجه کم‌کاری طول ترم- که هنوز باورم نمی‌شود تمام شده است. روزهای آخر فقط می‌خواستم تمام شود. دیگر نتیجه مهم نبود. تا حالا هم فقط نمر‌ه‌های … ادامه‌ی خواندن→

عاشق این شدم: این روزها آدمها لیست دارند. لیست آدمها. از شماره ۱ تا شماره ۳۰و …بدون رعایت ترتیب حروف الفبا. آدمها با ترتیب لیستشان به هم زنگ می زنند. قرار می گذارند. دور هم جمع می شوند. هر چند … ادامه‌ی خواندن→

من چند روزی‌است که در زمان کش آمده‌آی که با سرعت نور می‌گذرد در طبقه چهارم زندانی‌ام. گفتم که بی‌خبر نباشید.

من مثل گنج از محتویات این کاسه محافظت می کنم. طمع نکنید. بعد از پنج سال به گوجه سبز رسیده ام. چه فکر می کنید؟

آخه یعنی چی که یه چفیه بیاد بشه چهل دلار؟ یه وانت بار از این‌ها بفرستین اینورا. ما واستون می‌فروشیم. نصف نصف. خودمون هم یه دونه‌اش رو می‌بندیم!‌

تمام دنیای این زن همین است. آشپزی, عروسی بچه‌های خواهرش و شال زرشکی رنگی که به مانتویش می‌آمد. حرف می‌زند. زیاد. منظورم هم خیلی زیادتر از حد یک آدم معقول است که دو گوش دارد و یک دهان. تمام حرف‌هایش … ادامه‌ی خواندن→

۱. روزهای آخر ترم سطح انرژی به پایین‌‌ترین مقدار ممکن می‌رسد. این دو هفته هم بگذرد من یک نفسی بکشم . اما تا جمعه هفته بعد کی مرده کی زنده؟ ۲. اتفاقات عجیبی در محل کارم در این چند مدت … ادامه‌ی خواندن→

این عکس وحشی وحشی وحشی را از

این را که خواندم یک چیزی ته ذهنم برق زد. یک خاطره که نه یک تصور پنهان شده یک گوشه‌ای آمد و لبخندی زد. فکر کنم حداقل پنجاه باری اینجا گفتم که چطور یک دوره زندگی‌ام به شدت تحت تاثیر … ادامه‌ی خواندن→

من نمی‌دانم واقعا چرا باید پیدا کردن یک آدرس ایمیل در بهترین دانشگاه ایران به این سختی باشد. این سایت فارسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است. این هم صفحه تماسشان که در آن همه چیز پیدا می‌شود غیر از … ادامه‌ی خواندن→