بایگانی ماهیانه: می 2008

توفیق اجباری

پرواز آتلانتا به سکرمنتو را به خاطر تاخیر دوساعته پرواز قبلمان از دست دادیم و شب ماندگار شدیم در آتلانتا. خاله جانمان آمده فرودگاه دنبالمان و قرار شده امشب را اینجا اطراق کنیم. فعلا که بوی قورمه سبزی همه خانه … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در بلوط | ۲ پاسخ

با میزبانانمان که خداحافظی کردیم همراهم گفت که نسل آدم‌های خوب کم شده اما برنیافتاده. من کاملا موافق بودم

ارسال شده در بلوط | دیدگاه‌ها برای بسته هستند

شبح اپرای پاریس

بدون شک یکی از بی‌نظیرترین تجربیاتی بود که تا حالا داشتم. نوشته روجا در همین رابطه داستانش را دوران نوجوانی خوانده بودم و تقریبا هیچی از داستان یادم نمانده بود. تجربه تاتر موزیکال آن‌هم نه هر تاتری بلکه این تاتر … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در بلوط | ۳ پاسخ

سکوت این‌روزهایم را دوست ندارم. دلم برای نوشتن در اینجا تنگ شده. دست و دلم به نوشتن نیست. می‌دانم گذری است و دوباره پر خواهم شد از نوشته. لابد وقتی به همان زندگی شلوغ همیشگی برگردم. اینجا خانه دوم من … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در بلوط | ۷ پاسخ

روزمره‌های بعد از امتحانات

یکم: امتحانات صبح جمعه تمام شد. آنقدر این دو هفته آخر اذیت شده بودم- نتیجه کم‌کاری طول ترم- که هنوز باورم نمی‌شود تمام شده است. روزهای آخر فقط می‌خواستم تمام شود. دیگر نتیجه مهم نبود. تا حالا هم فقط نمر‌ه‌های … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در بلوط | ۲ پاسخ

حرف دل

عاشق این شدم: این روزها آدمها لیست دارند. لیست آدمها. از شماره ۱ تا شماره ۳۰و …بدون رعایت ترتیب حروف الفبا. آدمها با ترتیب لیستشان به هم زنگ می زنند. قرار می گذارند. دور هم جمع می شوند. هر چند … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در بلوط | دیدگاه‌ها برای حرف دل بسته هستند

عمق فلسفه از طبقه چهارم

من چند روزی‌است که در زمان کش آمده‌آی که با سرعت نور می‌گذرد در طبقه چهارم زندانی‌ام. گفتم که بی‌خبر نباشید.

ارسال شده در بلوط | ۳ پاسخ

ساقیا بده جامی ..

من مثل گنج از محتویات این کاسه محافظت می کنم. طمع نکنید. بعد از پنج سال به گوجه سبز رسیده ام. چه فکر می کنید؟

ارسال شده در بلوط | ۱۰ پاسخ

آخه یعنی چی که یه چفیه بیاد بشه چهل دلار؟ یه وانت بار از این‌ها بفرستین اینورا. ما واستون می‌فروشیم. نصف نصف. خودمون هم یه دونه‌اش رو می‌بندیم!‌

ارسال شده در بلوط | ۳ پاسخ

اگردک

تمام دنیای این زن همین است. آشپزی, عروسی بچه‌های خواهرش و شال زرشکی رنگی که به مانتویش می‌آمد. حرف می‌زند. زیاد. منظورم هم خیلی زیادتر از حد یک آدم معقول است که دو گوش دارد و یک دهان. تمام حرف‌هایش … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در بلوط | ۱۲ پاسخ