یک پست لوس

یک آدمی است همین حوالی که با من سلام و علیکی هم دارد. گاهی هم یک ایمیل های هایکویی هم با هم رد و بدل می کنیم. حالا من خیلی دلم می خواهد بیشتر با من دوست شود یا من با او دوست شوم. خیلی فرقی ندارد. اما رویم نمی شود بروم جلوتر. ( نخندید دیگر نامردها. باور کنید حتی من هم بعضی وقتها رویم نمی شود.)
خوب حالا اگر من به تله پاتی و این حرفها معتقد باشم باید فکر کنم که امواج این پست را می گیرد و مثلا خودش امروز به من ایمیل می زند که فلانی شماره تلفنت را دفعه آخر ازت نگرفتم. چند بود؟ و بعد مرا مثلا به برنامه ای دعوت کند. ها؟ نمی شود؟
پی نوشت: دقت دارید که این بی خوابی های شب های امتحان چه به حال و روز آدم که نمی آورد و چه فکر ها که از کجاهایش نمی زند بیرون؟

این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.