بایگانی نویسنده: لوا زند

کنارت که باشم رکورد بوسه بر اینج‌‌ مربع حبس نفس‌ بر دقیقه زمان عشق‌بازی بر روی علف‌ها رکورد سفر بی‌مقصد- به نیت جاده- بر سال و تعداد بطری‌های آب برای تو در کوله‌پشتی من را خواهم شکست اما عجالتا رکورد … ادامه‌ی خواندن→

۲۸ ساله هم می‌شویم!‌

دلم خواست فعل‌هایمان جمع باشد، جمع و مضارع می‌خندیم، می‌خوابیم،‌می‌رقصیم،‌ می‌بینیم، می‌رویم… بیا یک جمع دونفره تشکیل دهیم

زکات چت باتو پنج بار یک‌نفس خواندش است. سه بار فوت کردن به اسمت و یکبار لبخند هر وقت به خطوط خداحافظی می‌رسم که به اندازه همه چت طول می‌کشد

به خودم قول دادم -یک قول دیوانه نه که زنانه یا مردانه – که هیچ بارانی را برای راه رفتن و هیچ نیمکت خیسی را برای نشستن و هیچ گودال آبی را برای جفت پا پریدن و هیچ علفی را … ادامه‌ی خواندن→

این‌روزها اخبار‌ نمی‌خوانم و حساب تاریخ شمار زمانه و کلاس زبان بی‌بی‌سی از دستم دررفته این‌روزها نمی‌دانم نظرسنجی سی‌ان‌ان چه از من می‌خواهد و مهمان امشب جان استوارت کیست حتی در یوتیوب به دنبال برنامه دیشب دیوید لترمن هم نمی‌گردم … ادامه‌ی خواندن→

به من رای دهید همه کارخانه‌های چتر سازی را خواهم بست و مالیات بازکردن چتر در یک روزبارانی را آنقدر بالا خواهم برد که دیگر هیچ‌کس جسارت طغیان برعلیه باران اسفند را نکند

دلم هوس یک عدد «تو» کرده بی‌صدا، با نگاه. بی‌زحمت «دلیوری» شود به همان آدرسی که آخرین بار روی «گوگل مپ» نگاهش کردی.

حیف است تو باشی و ذکر هم. دستان تو نماز لحظات سماع منند. به «هو هو»ام چه احتیاج؟

شاید سندرم باشد نون جیم جان. حالا اینطور نبود که یک‌ روز بیدار شوم ببینم دیگر نمی‌توانم با تلفن حرف بزنم. مصدر فعلش توانستن نیست. خواستن است. یعنی اولش حوصله نداشتم با تلفن حرف بزنم. بعد دیگر اینقدر فرار کردم … ادامه‌ی خواندن→