بایگانی نویسنده: لوا زند

-تو رو چیکارت کنم؟ -ببین. رو من حساب نکن. من هیچ حسابی ندارم. – نگفتم رو تو حساب می‌کنم. اصلا به تو ربطی نداره این داستان. قصه منه. تا وقتی بخوام می‌خونمش، بازیش می‌کنم. من بلدم کی باشم و کی … ادامه‌ی خواندن→

Neal: Peter… in case we don’t make it, I just want you to know… Peter: I know. Me, too. White Collar

“Dreams are just your brain processing random rigmarole it couldn’t find a place for: it don’t mean nothin’. Except you feel guilty about kissing Olive when you want to be kissing some dead girl you can’t.” Pushing Daisies

یه زوج شصت و شصت پنج ساله کانادایی دو شب خونه ام هستند. از طریق همین کوچ سرفینگ اومدن. جدای اینکه فکر می‌کنم پدر مادرهای شصت ساله ما آیا امکان داره اینطوری مسافرت بکنن یا نه و هر شب برن … ادامه‌ی خواندن→

شرطمو ستوندم موهاش ریخت کف حمام و روی سینه‌های من.

جاده شبونه هم عالمی داره واسه خودش‌ها!

Somethings will never wash away

منا اومد آماده بشیم بریم عروسی. من خونه دوستم بودم. تب و تاب عروسی دلم می‌خواست،‌ اما جفتمون بی‌حوصله بودیم. غر زدیم قبل از رفتن. بعد رفتیم یه آریشگاهی همچی شینیون کرده (بعله. موهای من به اندازه شینیون هم رسیده) … ادامه‌ی خواندن→

-What if I tell you im a prophet? – Ok! Be one. What can I do? -Don’t you want to know how I saw god? How she sent me messages? -Yeah! Right! SHE! -Well, the god who has chosen me, … ادامه‌ی خواندن→

یه جایی توی نامه‌ام نوشتم که قبول کردم که ما با هم غریبه شدیم. بعد تو جوابش نوشت: «ما الان غریبه‌ایم؟ تو این حرفا که الان بهم گفتی رو به کدوم غریبه‌ای می‌تونی بگی؟» اینو تو جواب ننوشتم، ولی فکر … ادامه‌ی خواندن→